
Dat is Silvia Sanders, men zegt weleens over haar: “Ze kan toveren met verf, wat haar ogen zien maken haar handen.”
In 2001 kwam Silvia in Lettele wonen. Ze zegt:
“Een dorp is leuk, gaat zeker voor je leven, wanneer je een steentje bijdraagt.”
Al gauw werd ze door bekenden gevraagd om deel te nemen aan de groep decorbouwers voor de jaarlijks revue. In oktober komt de groep decorbouwers (5 mannen en Silvia) voor het eerst bij elkaar. De schrijvers van de revue leveren dan hun eerste teksten en ideeën over het decor aan.
Hun werk vangt dan aan.
Enthousiast begint ze te vertellen over haarzelf en over de boys. De boys zijn voor het grovere werk zagen, timmeren enz. Wanneer dat klaar is zeggen ze tegen haar:
“redt oe der moar met”.
“Ja en dan komt het fijne werk, de details”
zegt Silvia.
Ze straalt en vervolgt: ‘Ik ben gewoon een van de guys, ze noemen mij Silly. En ik ben ook wel een beetje Silly. Soms veel te precies volgens de mannen.”
Ze kijkt wat nadenken voor zich uit. Pakt haar telefoon en laat een foto zien van gemaakte grote kruidenpotjes.
“Kijk” zegt ze “op die kruidenpotjes zet ik dan niet alleen de streepjes van de barcode maar ook de juiste cijfers.
De gabbertjes vinden dat soms overbodig maar ze weten dat hun Silly een beetje silly is.
En ja eigenlijk ben er ook wel trots op als het er mooi en precies uit ziet.”
Soms zegt ik tegen mijzelf: “misschien kan het ook wel wat minder. Maar…” En trekt haar schouders op.
We zijn een leuk team hebben dezelfde humor, teutten niet en na het werk drinken we gezellig een biertje.
De revue in Lettele doet er zijn voordeel mee. Ieder jaar weer kleurige-, mooi uitgewerkte decorstukken.
Tekst: Gerrie Nieuwenhuis
Foto: Ingrid de Vlaming


