Deventer Doet Vrijwilligersjournaal #1

Wat ooit begon met het jaarlijks inzaaien van een lint van wilde bloemen in de berm, is uitgegroeid tot een reeks wekelijkse activiteiten waarin natuur, ontmoeting en verbinding centraal staan. Achter dit initiatief staan twee bevlogen vrijwilligers: Adjo Tjon en André Peters uit Diepenveen, organisatoren van de week 'Diepenveen bloeit op'. 'Op ruimte wordt vaak gebouwd en van stenen wordt zelden groen gemaakt.' Adjo is vanuit Utrecht in Diepenveen komen wonen en André is in Diepenveen geboren. Een mooi duo, die veel tijd samen steken in vrijwilligerswerk. Met hun activiteiten dragen zijn bij aan vergroting van kennis over de natuur en bewustwording van de mooie omgeving van Diepenveen. 'Wanneer je ergens kennis over hebt kun je er ook voor zorgen.' zegt Adjo. 'En daarnaast zorgen de activiteiten voor ontmoeting en verbinding. Ook een van de doelstellingen van ‘Groen Vitaal’, vult André aan. Adjo vertelt enthousiast verder: 'Ik wil graag dat mensen zich bewust worden van de mooie omgeving waarin we hier wonen. Ik kom zelf uit Utrecht een gebied met minder groen. Ik zeg altijd: 'Op ruimte wordt vaak gebouwd en van stenen wordt zelden groen gemaakt.' Ik wil mij inzetten voor het behoud van het groen, want het is zo prachtig. Als je dat voorlief neemt kan het zomaar verdwijnen door mensen. Daarvoor maak ik tijd vrij en maak ik verbinding met anderen. Vrijwilligers werk betekent tijd vrijmaken voor elkaar André is zich vanaf 2020 steeds meer gaan bezighouden met het thema duurzaam o.a. als energiecoach bij Deventer Energie. Daarnaast heeft hij zich in Diepenveen aangesloten bij 'Groen vitaal', waar ‘Diepenveen bloeit op' uit is ontstaan. Iets doen voor de gemeenschap, daar is hij mee opgegroeid. Hij kent het begrip noaberschap heel goed. 'Dat was bij ons een gegeven, had bepaalde regels, verplichtingen.' Gebruik maken van elkaars kennis en vaardigheden vertelt André. Ik leg overal mijn oor te luister en wanneer ik hoor dat iemand een speciale deskundigheid, vaardigheid of hobby rond het thema groen heeft, dan onthoud ik dat. Ik leg het dan meteen Adjo voor: ‘Is dit iets voor onze week?’ Veur mekaare, deur mekaare!' Het dorp dichter bij de natuur brengen en dichter bij elkaar. Dat is wat deze twee enthousiastelingen willen. 'Het is een levendig dorp door al die vrijwilligers.' zegt Adjo. André knikt instemmend: 'Het dorp is volop in beweging. Door de dorpsvisie zijn er veel nieuwe activiteiten, ook oude activiteiten zijn weer nieuw leven ingeblazen.' Adjo kijkt nadenkend en vragend André aan en zegt: 'Hoe is die slogan ook alweer André?' Veur mekaare, deur mekaare!' 'Ja, die uitspraak draagt het vrijwilligerswerk'. Ze knikken beide instemmend. Interview: Gerrie Nieuwenhuis Foto's: I ngrid de Vlaming

“Voetbalvrienden Deventer is een verrijking in mijn leven!” “Ik had eigenlijk niets met voetbal,” zegt Monique. “We waren met zijn drieën thuis: vader, moeder en ik. Mijn vader was een sportliefhebber, zij het passief. Voetbal en andere sporten op TV kijken. Mijn moeder en ik kregen geen kans. Geen denken aan; mijn vader was de baas van de afstandsbediening! Bovendien vergrootte het vandalisme in de jaren ´80 en ´90 mijn weerzin nog meer.” Jaren later trok een artikel over de maatschappelijke betrokkenheid van Go Ahead Eagles, in het plaatselijk sufferdje, haar aandacht. Tevens was er een actie van de Stentor, waarmee een Club Card voor twee jaar voor de prijs van één jaar kon worden bemachtigd. Waarom niet, dacht ze. De eerste wedstrijd was de streekderby tegen PEC Zwolle, die met 3 - 2 werd gewonnen. “Uiteindelijk wilde ik ook zelf voetballen.” “Ik kreeg er plezier in en ging naar elke wedstrijd. Uiteindelijk wilde ik ook zelf voetballen en ging op zoek naar een eigen club.” Na wat omzwervingen kwam ze bij FC RDC in Borgele terecht en werd daar een bekend gezicht: naast voetballen draaide ze bardiensten en zit nu in de redactie van het FC RDC Magazine. Op een dag vroeg een speler: “Monique, wil jij de coördinatie van voetbalgroep ‘Bal bij Stier’ overnemen?” Een groep mannen die op zondag samen voetbalden bij het beeld van de stier in het Rijsterborger park. Natuurlijk, en later voegde ze deze groep samen met een groep op het Auping-veld. Zo ontstond ‘Voetbalvrienden Deventer.’ Jongens en mannen van 10 tot 75 jaar. Zeker veertien nationaliteiten die op zondagochtend van 10.00 - 12.00 uur samen toernooitjes spelen. Vrijwilligerswerk brengt je op ideeën Monique deelt de teams in, zorgt voor ballen en hesjes, leert spelers het belang van samenspelen, discipline van aan- en afmelden en op tijd komen. Kortom, ze werkt aan saamhorigheid, integratie en omgangsvormen. Ze straalt als ze over ‘haar mannen’ vertelt: “Het contact met al die nationaliteiten is een enorme verrijking gebleken. Het heeft ertoe geleid dat ik de opleiding voor NT2-docent wil gaan volgen.” Een andere toekomst tegemoet! Interview door Gerrie Nieuwenhuis - Fotografie door Geb Kos

Binnen Deventer Doet helpen diverse vrijwilligers anderen bij hun zoektocht naar leuk vrijwilligerswerk. Zo ook Johan Maas, 78 jaar. Hij vertelt over hoe hij hierbij kwam. ‘Na jarenlang gewerkt te hebben bij de Academie Mens en Arbeid – eerst als leraar en later in de toetsingscommissie als onderwijskundige – kwam mijn pensioen in zicht. Maar thuiszitten is niks voor mij. Ik besloot mijn tijd zinvol te besteden en werd trainer voor de jongste jeugd bij Deventer IJsclub, De DIJC, waar ik de allerkleinsten leer schaatsen. Daarnaast ben ik voorganger bij vieringen en uitvaarten van de Lebuïnusparochie, iets waar ik veel voldoening uit haal. Toen mijn vrouw overleed, merkte ik dat er meer ruimte kwam om me betekenisvol in te zetten voor anderen.’ Kijken naar talent ‘Tijdens mijn zoektocht kwam ik op de website van Deventer Doet. Daar ontdekte ik hoeveel mooi vrijwilligerswerk er te vinden is. Inmiddels help ik hier anderen bij het vinden van passend vrijwilligerswerk. Ik kijk niet alleen naar de vacatures, maar vooral naar de kwaliteiten en talenten van mensen. Iedereen heeft iets te bieden, en ik help hen ontdekken waar ze het beste tot hun recht komen.’ Samen zoeken naar passend vrijwilligerswerk ‘Mijn jarenlange ervaring komt hier goed van pas en wordt gewaardeerd. Ik geniet ervan om met mensen in gesprek te gaan en samen te zoeken naar een plek waar ze echt iets kunnen betekenen. Vrijwilligerswerk geeft structuur, sociale contacten en vooral veel voldoening.’ Johan sluit af met een tip. ‘Pensioen betekent niet dat je stil hoeft te zitten. Ik blijf actief en betrokken, want er is altijd iets te doen. En zolang ik iets kan bijdragen, blijf ik dat met plezier doen!’ Wilt u zich ook vrijwillig inzetten? Op dinsdag, woensdag en donderdag tussen 10.00 en 14.00 uur bent u van harte welkom bij het inloopspreekuur van Deventer Doet aan de Kleine Overstraat 75 voor een vrijblijvend gesprek. En wellicht komt u Johan daar tegen! Kijk ook eens op de website: www.deventerdoet.nl.

Ruim 250 mensen per week vinden praktische hulp en een luisterend oor bij de ruim 70 vrijwilligers van het Meester Geertshuis. Elk contact start met een kop koffie in een huiskameromgeving en met de vraag ‘Hoe gaat het met je? Wat brengt je hier?’ De verhalen die dan volgen helpen bij het helpen. Budgetcoaches, inloop, spreekuur, uitgifte van voedselpakketten, inloop, schilderlessen, een naaiatelier, mee-eten met de Pot van Geert: het is een greep uit de veelzijdige activiteiten van het Meester Geertshuis om mensen weer op de rit te krijgen. De vrijwilligers zijn net zo veelzijdig, bijvoorbeeld Trijnie (69), Astrid (46) en Sanne (25). Helpen om het leven weer op de rit te krijgen Trijnie is al bijna 3 jaar vrijwilliger, bij de inloop en het spreekuur. ‘Ik kende het Meester Geertshuis vanuit mijn werk. Toen ik met pensioen ging dacht ik ‘dat is een leuke club om vrijwilligerswerk voor te doen’. En dat klopt. Bij het spreekuur ontmoet je allerlei soorten mensen, elk met een eigen verhaal. Jong en oud, mensen die zelfstandig wonen of juist begeleid, echt van alles. En de vragen zijn net zo divers. Vaak financieel, maar ook op sociaal gebied. Mensen die op straat gezet zijn of in schulden zitten, maar ook mensen die van het kastje naar de muur gestuurd worden. Die niet weten wat ze nu moeten doen. Ik luister en sluit aan bij wat ze nodig hebben, zodat ze daarna weer zelf verder kunnen. Bijvoorbeeld door te helpen bij het aanvragen van DigiD of een e-mailadres of kosten en inkomsten op een rijtje te zetten. Als vrijwilliger bij het spreekuur ben je een spin in het web; wij weten de lijntjes. Het ene moment ben ik in gesprek om dingen te regelen en ga ik bijvoorbeeld mee naar een advocaat en het andere moment ben ik een boterham aan het smeren, een jas aan het maken of iemand aan het troosten. Het is heel divers. Met velen houd ik contact, gewoon om te horen hoe het met ze is. En als je een knuffel krijgt van een bezoeker dan voel je hoeveel je betekent voor een ander.’ ‘Ik voel me weer mens’ Astrid werkt bijna een half jaar als vrijwilliger. ‘Ik ben hier als hulpvrager binnen gekomen. Ik kende het Meester Geertshuis niet, dacht dat het onderdeel was van de reguliere instanties. Maar het voelde duidelijk anders. De persoonlijke aandacht en het warme welkom zorgde ervoor dat ik me weer mens begon te voelen. De praktische hulp, een luisterend oor, samen dingen doen als je het eng vindt; dat maakt het verschil. Dat wilde ik ook voor een ander betekenen, als ik zelf mijn leven weer op de rit had. Ik heb geen moment spijt gehad dat ik ben ingestapt! Het vrijwilligerswerk doet mij heel goed. Ik word steeds sterker en blijer. En dat werkt ook weer door op mijn kinderen. Ik voel me weer mens en maak een verschil in mijn omgeving. Dat voelt goed.’ Van mens tot mens Ook Sanne is als hulpvrager binnengekomen. Nu werkt zij al zo’n 3 jaar als vrijwilliger bij het spreekuur en bij de uitgifte van voedselpakketten (van de voedselbank). ‘Ik hoorde via via van hier en ben uiteindelijk naar het spreekuur gegaan. Daar waren mensen die vroegen hoe het met mij ging, in plaats van mij als een probleem te zien. Ik was helemaal verrast dat het ook zo kon gaan. Toen ik uit mijn problemen was wilde ik onderdeel van deze plek zijn. Waar mensen elkaar als mensen zien, waar ze meedenken uit goede intentie. Het is echt superleuk om te doen. Ik heb hele fijne collega’s en er hangt een fijne sfeer. Iedereen werkt hier omdat ze het willen, vol enthousiasme. Ik heb veel geleerd en ben gegroeid als mens. Mijn straatkennis kan ik mooi toepassen. En wat ik mooi vind is dat we niet vast aan de gemeente zitten. Wij kijken naar de mens en zoeken daar oplossingen voor. Dat geeft een vrij gevoel. Binnenkort ga ik starten met de opleiding social work. Dan zie je wat er kan gebeuren als je van mens tot mens werkt. Dan gebeuren er mooie dingen.’ Wil jij ook graag van mens tot mens werken als vrijwilliger? Neem contact op met [email protected]

De hele zomer waren ze op festivals te vinden. Net zoals veel andere jongeren in Nederland. Toch was de situatie van Ahmed en Raman anders: ze waren er niet als bezoeker, maar als vrijwilliger. Via de balie van #Meedoen gaan ze naar allerlei vrijwilligersklussen en brengen ook nog andere bewoners van het azc op de been op te helpen. De twintigers kennen elkaar pas echt een aantal maanden, sinds ze in Almelo wonen. Ervoor studeerden ze beide aan de universiteit in Turkije: de één elektrotechniek en de ander mediacommunicatie. Via Facebook kenden ze elkaar al een beetje, maar het was toevallig dat ze hier in hetzelfde azc kwamen. De regio, hun inwoners en de cultuur leren kennen Raman en Ahmed komen uit Jemen, zijn slim, spreken meerdere talen en houden van aanpakken. Daarom helpen ze elke maandag bij het promoten van vrijwilligersactiviteiten onder hun medebewoners. In de paar maanden tijd dat ze in Twente zijn, hebben ze zelf ook al veel gedaan. “Bij de festivals hebben we opgebouwd, waren we gastheren en erna hielpen we met afbouwen. Dat hebben we onder andere bij het zomerfestival in het stadion van Almelo, bij het oogstfestival en de pop-expo gedaan.” Dat de mannen nog geen Nederlands spreken is geen probleem. “Veel mensen praten Engels. Bij een van de feesten werd er in dialect gezongen; dat verstonden een paar andere Nederlandse vrijwilligers ook niet, dus toen zaten we even in hetzelfde schuitje. Het is gewoon goed als je om je heen mensen Nederlands hoort praten, daar leer je van.” Dat ze daarnaast meteen de regio, hun inwoners en de cultuur leren kennen vinden ze net zo belangrijk. Genoeg tijd Naast de feesten, hebben Raman en Ahmed helpen bouwen aan een soort buurthuis. “Daar komt een taalschool voor kinderen, waar ze ook kunnen spelen en gamen. Er moest daar heel veel gegraven worden voor leidingen, zwaar werk. Gelukkig hadden we door een oproep te doen veel hulp van onze vrienden hier. Dat zijn allemaal mannen uit met name Jemen. Je ziet dat zij het vaakst aanwezig zijn om te helpen, waarschijnlijk omdat we ze direct vragen en ze veel tijd hebben. We doen naast de klussen ook veel andere dingen samen, zoals koken, fietsen en kletsen.” Bezig zijn is belangrijk Ahmed vindt het prettig om van alles te doen. “Mensen in het azc komen veelal uit stressvolle situaties en dan is bezig zijn echt belangrijk. Alleen maar in je kamer zitten is niet fijn.” Niet alleen brengt het vrijwillig inzetten positieve energie, ook voelen ze dankbaarheid. Raman herinnert zich een oudere man die ze met de tuin hebben geholpen. “Hij is overleden. Zijn buurvrouw was ook bij hem betrokken en dankbaar voor onze hulp. Ze geeft nu taalles aan een van de jongens uit onze vriendengroep. Zulke contacten zijn fijn.” Een van de mensen van wie ze ook veel leren is hun medevrijwilliger van de #Meedoen-balie Stephan: niet alleen horen ze via hem de taal, ook geeft hij ze graag het recept van de hutspot die hij voor ze maakte. “Lekker was dat!” Geschreven door Annemieke Dubbeldeman Ook #Meedoen als organisatie? Neem dan contact op met ons !

Het raam van de plek waar Ahmed elke woensdag zit, kijkt uit op de honderden fietsen van azc-bewoners. Die van hem staat er ook tussen en verlaat elke dag het azc, want stilzitten, dat doet Ahmed niet. Dalia woont intussen niet meer op het terrein, maar met vier broers en zussen in Deventer. De woensdag is om te helpen bij de #Meedoenbalie, de vrijdag altijd voor het zorgcentrum Ludgerus en de andere dagen is Ahmed te vinden bij de activiteiten voor The Colorful Circle en doet hij allerlei klusjes voor wie het maar vraagt. Er komen vele appjes op een dag binnen en hij zou niet anders willen, want niks doen is geen optie. “Als ik lekker bezig ben, slaap ik beter. Dan heb ik het gevoel dat ik iets nuttigs heb gedaan.” Leuk om bezig te zijn In zijn thuisland Irak werkte Ahmed voor grote organisaties die zich bezighouden met kinderen, welzijn en sociale cohesie. Eenmaal in Nederland wilde hij al snel zijn dagen vullen. “Ik zag de oproep voor de #Meedoenbalie en binnen de kortste keren ging ik naar organisaties toe om vrijwilligerswerk te doen.” Bij zorgcentrum Ludgerus staat hij achter de bar om koffie en thee uit te delen aan ouderen die aan het bridgen, sjoelen of bingoën zijn. “Dat doe ik elke vrijdag, maar ze bellen ook regelmatig of ik nog een andere dag wil komen en dat doe ik dan. Ik vind het ook heel leuk om bezig te zijn voor de The Colorful Circle, dat is een organisatie die kinderen van allerlei culturen verbindt door activiteiten. Het doel is om respect, acceptatie en communicatie te bevorderen. Veel kinderen spreken geen Nederlands, dus dan is het handig als ik erbij ben. Ik leg de waarden van de organisatie uit en wat we gaan doen. De kinderen gaan altijd heel leuk met elkaar om, dat is mooi om te zien.” Een grote vriendenkring Niet alleen slaapt Ahmed beter als zijn dagen gevuld zijn, ook is het goed voor zijn zelfvertrouwen. “Dat je echt ergens kunt helpen, voelt goed.” Door alle vrijwillige inzet heeft Ahmed intussen en zeer grote vriendenkring. “Vooral Nederlanders. We komen veel bij elkaar over de vloer en ik help ook met allerlei klusjes. Ik vind dat ik een bijdrage moet leveren aan de maatschappij, want ik ben jong en gezond. Elkaar helpen is ook goed, zo krijg je een sterke gemeenschap. Het maakt me gelukkig. Laten we in vrede leven, elkaar begroeten, elkaar helpen en met liefde en respect met elkaar en de wereld omgaan.” Positieve energie Dat bezig zijn goed voor je is, vindt ook Dalia. Anders dan Ahmed is ze nog niet vrijwillig actief en wil ze eerst nog beter de taal leren. “Ik wil heel graag dingen doen, maar ik spreek nog geen Nederlands en wil dat eerst meer leren, zodat ik dan ook meer durf te doen. Dan wil ik graag helpen bij kleding maken op het azc.” Waar de meer outgoing Ahmed denkt dat je juist door vrijwilligerswerk beter de taal leert, wil de introverte Dalia het rustiger aan doen. Wel is ze gestart met danslessen. “Van Ahmed hoorde ik van de #Meedoenbalie en ben langsgegaan. Daar maakte ik kennis met de danslessen en nu doe ik elke maandagavond Jazzfunk. Het geeft me positieve energie en bewegen is gezond. Ik leer ook nieuwe mensen kennen.” Ook al bewandelen ze elk een eigen pad in een ander tempo, over één ding zijn ze het eens: bezig zijn is goed voor je. Geschreven door Annemieke Dubbeldeman Ook #Meedoen als organisatie? Neem dan contact op met ons !